"Όταν δεν έχεις ταλέντο, φτιάχνεις Fake Account — True Story"

Ναι, εγώ είμαι.

Το ρακούν που δεν ηθελες ποτέ.

Και μάντεψε: δεν ήρθα εδώ για να είμαι ευγενική με το άδικο.

Αν περίμενες λουλούδια και ευχαριστώ όταν πετάς τοξικά τούβλα στο Goodreads πίσω από fake profile, σε λάθος άνθρωπο έτυχες, cupcake.

Εγώ κουβαλάω νύχια, φλόγες και νεύρα δεκαετίας.

Και αν νομίζεις ότι θα αφήσω το κόμπλεξ σου να περάσει ασχολίαστο, ετοιμάσου, γιατί σήμερα θα σε κάνω να νοσταλγείς τις μέρες που ήσουν απλά irrelevant.

Τα Fake Profiles του Goodreads: Ένας ύμνος στην αχρηστία και την βλακεία

Υπάρχει ένα ιδιαίτερο είδος διαδικτυακού κουνουπιού που σερφάρει στο Goodreads, το fake profile με IQ κάλτσας.

Ξέρεις, αυτά τα αριστουργήματα (not) που δημιουργούνται αποκλειστικά για να στάζουν δηλητήριο σε γυναίκες συγγραφείς(και όχι μόνο).

Ρατσιστικές, σεξιστικές, θρησκευτικές μισαλλοδοξίες, τυλιγμένες σε "κριτικές" που μυρίζουν κόμπλεξ από δέκα χιλιόμετρα μακριά.

Γιατί, ναι τίποτα δεν λέει "Είμαι αποτυχημένος wannabe συγγραφέας " πιο δυνατά από έναν λογαριασμό με stock photo προφίλ και όνομα τύπου "Reader4life1234".

You had ONE JOB, ρε κουρκουμέ! Ένα! 

Να φαίνεσαι έστω ελάχιστα άνθρωπος!

Αλλά όχι.

Όταν το fake προφίλ σου είναι πιο ψεύτικο κι από υπόσχεση πολιτικού σε προεκλογική περίοδο, πώς να πάρει κάποιος στα σοβαρά το παραλήρημά σου;

Βάζουν bio τύπου "I love to read all kinds of books!" (ναι, ειδικά εκείνα που ποτέ δεν διάβασες και κάνεις review με κακία επιπέδου εφηβείας.)

Και φυσικά, πώς να ξεχάσουμε το mob των "αναγνωστών"(γιατί δεν είναι μόνο συγγραφείς που τα κάνουν αυτά) ναι, αυτών που  έχουν τα fake προφίλ και κρύβονται από πίσω, σαν τα βρώμικα ρούχα κάτω από το κρεβάτι.(Βαλτοί ή όχι)

Σαν στρατιά από ανεπιθύμητα NPCs, εμφανίζονται για να γεμίσουν τα σχόλια με αρνητικότητα που κανείς δεν ζήτησε και κανείς δεν χρειάζεται.

Ένα κακογραμμένο, αγχωμένο, passive-aggressive τσούρμο, που η μόνη τους αποστολή στη ζωή φαίνεται να είναι να κατεβάζουν συγγραφείς χωρίς ίχνος κριτικής σκέψης ή στοιχειώδους επιχειρηματολογίας.

Γιατί;

Γιατί μπορούν (ή μάλλον, γιατί νομίζουν ότι μπορούν).

Spoiler alert:

Η γνώμη σας με ψεύτικο προφίλ μετράει όσο και το "σερβιτόρος/α" στο CV του Voldemort.

Δηλαδή καθόλου.

Ένα άχρηστο mob, είναι άχρηστο όσο και οι "one star, didn't read" κριτικές σας.

Αν το Goodreads ήταν medieval fantasy setting, θα σας είχαν ήδη πετάξει στους λύκους πριν τη δεύτερη σελίδα.

Και πού καταλήγουμε;

 Σε "κριτικές" που βασικά είναι ψυχολόγος needed και άμεσα.

Κι αν όλα αυτά δεν ήταν αρκετά, έχουμε και το άλλο το cult:

τους ψευδοευγενείς "πρέπει να σεβόμαστε τους συγγραφείς γιατί και οι αναγνώστες τα κάνουν αυτά" warriors.

No shit, Sherlock 

Ξέρεις ποιοι είναι, είναι εκείνοι που παθαίνουν υστερία όταν κάποιος κριτικάρει ένα προβληματικό βιβλίο.

"Αυτός ο άνθρωπος έβαλε τον ιδρώτα και την ψυχή του!"

Ναι, μικρέ precious goblin, αλλά όταν ο ιδρώτας  μυρίζει red flag από το εξώφυλλο, δεν θα καθίσω να ανάψω κερί στη μνήμη ενός πόθου που ήθελε να είναι ο νέος J.R.R. Tolkien του φτωχού.

Γιατί, άκου να δεις:

Το βιβλίο κριτικάρουμε, όχι τον άνθρωπο.

Αν ο συγγραφέας έγραψε κάτι που φτύνει στα μούτρα την λογική, την ηθική ή το IQ μας, τότε λυπάμαι, θα το κράξω μέχρι να σπάσει το πληκτρολόγιο.

Γιατί αν εσύ, γλυκό μου κακογραμμένο αστεράκι, δεν σεβάστηκες το κοινό σου γράφοντας κάτι που έπρεπε να μείνει στα πρόχειρα του Google Docs, μην απαιτείς σεβασμό επειδή "είχες όνειρο".

Τα όνειρα είναι όμορφα.

Αλλά και οι εφιάλτες, τεχνικά, όνειρα είναι.

Δεν τα βγάζουμε όμως και σε έκδοση, σωστά;

Οπότε άσε μας  με το "respect the author".

Respect the reader first.

Μετά τα λέμε.

Κι ένα τελευταίο μήνυμα για τα fake προφίλ εκεί έξω:

Αν νομίζετε πως με ένα emoji, ένα random username και ένα εξάστηλο rage review θα γκρεμίσετε κάποιον που χτίζει καριέρα, έχω δύο νέα για σας  ένα κακό και ένα χειρότερο.

Το κακό νέο:

Δεν πείθετε ούτε τον καθρέφτη σας.

Το χειρότερο νέο:

Κάνετε τόσο χάλια δουλειά που αξίζετε μία φωτογραφία δίπλα  από την ορολογία "Fail".

Οπότε, πάρτε το ψεύτικο bio σας, το τραυματισμένο σας ego, και πάτε ήσυχα στο κουτί "trash".

Σιγά σιγά, μην κάνετε φασαρία  μπορεί να ξυπνήσετε τα υπόλοιπα ghost accounts που σας περιμένουν για tea party.

Στο τέλος της ημέρας, ακόμα κι "οικογενειακες ιστορίες "έχουν περισσότερη φαντασία από την ζήλια σας. 

Mic drop.