Οι 7 Νάνοι της βιβλιοφιλικής κοινότητας.Το μεγάλο roast.

💀Οι 7 Νάνοι της βιβλιοφιλικής κοινότητας: Μια παρωδία κρίσης και σνομπισμού.💀

 

Ξέχνα τους συμπαθητικούς νάνους της Χιονάτης. Αυτοί εδώ είναι οι μεγαλύτεροι book snobs της ιστορίας. Αν το booktok και το bookstagram ήταν Hunger Games, αυτοί θα ήταν οι Career Tributes—οι πιο ενοχλητικοί από όλους, έτοιμοι να σε εξοντώσουν με απόψεις που κανείς δεν ζήτησε.

Πάρε ποπ κορν και ετοιμάσου για το απόλυτο roast γιατί  είμαι η Χιονάτη από τους εφιάλτες  σου!

1. Ο «My Precious» – ΑΚΑ : ο φύλακας των κλασικών

Αν το βιβλίο σου δεν γράφτηκε πριν το 1950, δεν είναι λογοτεχνία.

Αυτός ο νάνος έχει ένα και μόνο ιερό δόγμα: αν δεν είναι κλασικό, δεν αξίζει. Θα τον βρεις να κρατάει το «Αδερφοί Καραμαζόφ» όπως ο Γκόλουμ το δαχτυλίδι, ψιθυρίζοντας: My precious...

Θα σε κοιτάξει με καθαρή απογοήτευση αν διαβάζεις fantasy ή romance, ενώ εκείνος λατρεύει κάθε βιβλίο που χρειάζεται λεξικό και Google Translate για να καταλάβεις την πρώτη σελίδα.

Διαβάζεις κάτι ευχάριστο; Κρίμα, δεν είσαι intellectual.

Διαβάζεις κάτι δημοφιλές; Πούλησες την ψυχή σου στην εμπορευματοποίηση.

Διαβάζεις κάτι που γράφτηκε τον 21ο αιώνα; Πώς τολμάς;

Φίλε, δεν είσαι ο τελευταίος προστάτης της υψηλής λογοτεχνίας. Χαλάρωσε και διάβασε κανένα fanfiction μπας και ξεμπλοκάρεις.

2. Ο «Εγώ δεν διαβάζω smut» – AKA: Ο Άγιος των καθαρών βιβλίων

Αυτός ισχυρίζεται πως διαβάζει για την πλοκή.

Γελάω.

Θα τον ακούσεις να λέει με ύφος ότι «η λογοτεχνία δεν χρειάζεται αχρείαστες σκηνές», αλλά έχει διαβάσει όλως τυχαίως όλα τα spicy βιβλία που κυκλοφορούν. Και φυσικά, όταν εμφανιστεί μια «σκανδαλώδης» σκηνή, πρέπει να κάνει 10 λεπτά rant για το πώς «καταστράφηκε το βιβλίο».

Όπως επίσης τον φαντάζομαι να είναι αυτός ο τύπος, που όταν βλέπει  ταινία και πετάγεται spicy σκηνή ,παθαίνει κρίση πανικού για να βρει το τηλεκοντρόλ να το κλείσει,λες και είναι οι γονείς του δίπλα και όταν πάει στο δωμάτιο του διαβάζει τα άρλεκιν της μαμάς του με φακό κάτω από το πάπλωμα.

Αδερφέ, αν δεν διαβάζεις smut, γιατί ξέρεις ΤΟΣΟ καλά πού βρίσκεται σε κάθε σελίδα;

Είσαι ο τύπος που βάζει το χέρι στη φωτιά και μετά διαμαρτύρεται ότι κάηκε. Διάβαζέ τα και σκάσε.

3. Ο «Πω πω, είχε πολύ smut» – AKA Ο ντροπαλός βικτοριανός άρχοντας

ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ. Ένα romance είχε scandalous scenes! Πώς τολμούν;!

Αυτός ο τύπος συμπεριφέρεται σαν να διάβασε hardcore πορνό, (που κακ να διάβαζε και hardcore smut  καρδιά θα πάθαινε και θα άρχιζε το KINK SHAME και εγώ τα χάπια  για να μη τον κάνω ROAST και άλλο)ενώ το βιβλίο είχε δύο σκηνές και μια υπονοούμενη τρίτη. Θα κάνει ολόκληρο thread στα SOCIAL για το πώς «οι συγγραφείς το παρακάνουν» και «η λογοτεχνία χάνει την ποιότητά της».

Φίλε, δεν διάβασες ερωτικό θρίλερ. Διάβασες ένα normal romance που απλά είχε χαρακτήρες που δεν ήταν άγγελοι του Παραδείσου  που παίζουν  άρπα.

Αν τόσο πολύ σε σόκαρε, πήγαινε πάρε μια βαθιά ανάσα, πιες λίγο χαμομήλι και δέξου το γεγονός ότι οι άνθρωποι έχουν ΣΩΜΑΤΑ.

4. Ο «Αυτό το dark romance ήταν πολύ dark» – ΑΚΑ: Ο ευαίσθητος αμνός

Διάβασε dark romance χωρίς να κοιτάξει τα trigger warnings και τώρα τρέχει να καταγγείλει το βιβλίο.

«Μα είχε βία, μα είχε toxicity, είχε SEX!»

ΝΑΙ, ΡΕ ΦΙΛΕ. DARK ROMANCE ΔΙΑΒΑΣΕΣ.

Tι περίμενες,Το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι;

Αι σιχτίρ πια!

Είναι σαν να βουτάς στη θάλασσα και μετά να διαμαρτύρεσαι γιατί βράχηκες. Είμαστε 2025, διάβασε τα trigger warnings.

5. Ο «Έχει ρομάντζο μέσα;» – AKA: Ο καμένος Shipper

Βρίσκεις ένα βιβλίο με επαναστάσεις, προδοσίες, μάχες, worldbuilding που θυμίζει Game of Thrones… και αυτός ρωτάει ΜΟΝΟ ένα πράγμα:

«Έχει ρομάντζο;»

ΕΠΕΙΔΗ, ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ, ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΕΙ.

ΦΙΛΕ. Όχι, δεν έχει. Δεν γίνεται κάθε βιβλίο να είναι fanfic του Reylo. Ξεκόλλα λίγο από το otp-μετρητή και ζήσε την ιστορία για αυτό που είναι.

6. Ο «Πώς μπορείς να διαβάζεις αυτό;» – AΚΑ:Ο σνομπ της γειτονιάς

Δεν διαβάζει. Κρίνει τι διαβάζουν οι άλλοι.

Διαβάζεις fantasy; «Χαχα, για παιδιά είναι αυτά.»

Διαβάζεις romance; «Είναι σκουπίδια.»

Διαβάζεις μάνγκα; «Δεν είναι καν βιβλία.»

ΦΙΛΕ, ΣΙΓΑ ΤΟ ΓΟΥΣΤΟ ΣΟΥ.

Το ότι έφαγες πέντε χρόνια κολλημένος σε ένα pretentious βιβλίο που ούτε εσύ δεν κατάλαβες, δεν σε κάνει λογοτεχνικό γκουρού.

Διάβασε ό,τι θες και άσε μας ήσυχους.

(Άσχετο.με το πιγκουίνο. Αλλά αυτή είναι η φάτσα  που παίρνω όταν ακούω κάτι τέτοια.)

7. Ο «Audiobooks δεν είναι διάβασμα» – AKA: Ο σταυροφόρος της εκτυπωμένης σελίδας

(Και αυτή η εικόνα άκυρη είναι.  Απλά έτσι  είμαι,όταν μιλάω για audiobooks και τα υπερασπίζομαι ο Tζον σε αυτη τη σκηνή. Που δε πήγε καλά. Όλοι το ξέρουμε.)

«Audiobooks; Αυτό δεν είναι διάβασμα.»

Και τι είναι ρε μεγάλε; Κατεβάζουμε το βιβλίο με τηλεπάθεια; Αν ακούω έναν άνθρωπο να διαβάζει λέξεις, πώς δεν είναι διάβασμα;

Μήπως να πεις και σε όσους έχουν προβλήματα όρασης ότι η γνώση τους δεν μετράει; Γιατί αν το πεις, το μόνο που μετράει είναι το block που θα φας.

Φίλε, σοβαρά τώρα;

Αν ο εγκέφαλός μου λαμβάνει τις πληροφορίες, το διάβασα. Δεν με ενδιαφέρει αν ήμουν σε τρένο, αν έπλενα πιάτα, ή αν καθόμουν σαν πατάτα στον καναπέ. ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΕΙΝΑΙ.

Τι να κάνουμε δηλαδή; Να σκαλίσουμε τις λέξεις σε πέτρα όπως οι αρχαίοι για να το θεωρήσεις «πραγματικό»;

Χαλάρωσε, δεν είσαι αρχιερέας της ανάγνωσης.

Συμπέρασμα:

Αν δεν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε κανέναν από αυτούς τους νάνους, συγχαρητήρια. 

Είσαι η κακιά μάγισσα, όπως εγώ.

Τώρα πες μου... εσύ ποιους άλλους νάνους ξέρεις;